نفت خام ، اغلب در سراسر جهان از طریق حفاری استخراج شده است. حفاری پس از مطالعات زمین شناسی ساختاری ، تجزیه و تحلیل حوضه رسوبی ، و خصوصیات مخزن انجام می شود. پیشرفتهای اخیر در فناوریها همچنین منجر به بهرهبرداری از سایر ذخایر غیر متعارف مانند ماسههای نفتی و صخره نفتی شده است. نفت خام پس از رسیدن به دمای مناسب باید وارد برج تقطیر گردد. برج تقطیر یک استوانه با ارتفاع زیاد بوده و از تعدادی سینی تشکیل شده است. تعداد سینی های برج تقطیر اتمسفری چیزی بین 30 تا 60 سینی میباشد. این سینی ها در نقاط مختلفی از برج از لحاظ ارتفاع نصب شده اند و برش های نفتی با توجه به فاصلۀ جوششان (محدودۀ بین نقطه جوش اولیه و نهایی)، در ارتفاع و سینی مناسب خود جمع شده و خارج میشوند.
دما در بالای برج تقطیر اتمسفری 70 درجه سانتی گراد و در قسمت پایین آن 350 درجه سانتی گراد میباشد. برش های سبک تر نفتی از قسمت های بالایی برج و برش های سنگین تر از پایین برج خارج میشوند. جریان های خروجی از برج تقطیر به حالت بخار هستند و پس از عبور از کندانسورها به حالت مایع در میآیند.
نفت خام پس از استخراج و بعد از انتقال به یک پالایشگاه ، توسط دو برج تقطیر اتمسفریک و خلا با توجه به مشخصات فیزیکی تصفیه ، تفکیک و زنجیره مولکولهای سنگین جدا می شود و به محصولات مفید و متعددی برای استفاده مستقیم یا استفاده در ساخت انواع بنزین ،نفت سفید، گازوئیل تا آسفالت و حلالهای شیمیایی که برای ساخت پلاستیک، آفت کش ها و داروها استفاده می شوند، تفکیک میگردد.
میعانات گازی به جریان هیدروکربنی مایع گفته میشود که در ذخایر گاز طبیعی وجود دارد و به صورت رسوب و ته نشین در گاز استخراجی یافت میشود و عمدتاً از پنتان و هیدروکربنهای سنگینتر (+C5) تشکیل شده و دارای گوگرد پایین میباشد و معمولاً عاری از انواع فلزات است و تقریباً نیمی از آن را نفتا تشکیل میدهد. میعانات گازی بر خلاف بوتان و پروپان نیازمند شرایط ویژه برای مایع ماندن نیستند و به شیوههای مختلف قادر به تبدیل به نفت سفید، بنزین، سوخت جت و... هستند.
در قیاس با پالایشگاه نفت خام، در پالایشگاه میعانات گازی، فرآیندهای تبدیلی و پالایشی بسیارکمتر است . بنابراین هزینه سرمایهگذاری آن تقریبا نصف هزینه سرمایهگذاری پالایشگاه نفت خام است.
در برج تقطیر اتمسفری مقداری مواد سنگین تر به جا میماند که دارای نقطۀ جوش بالایی هستند. اگر برای تقطیر این مواد، دمای برج تقطیر بالاتر برده شود، باعث شکست حرارتی مولکول ها و تشکیل کُک میشود. بنابراین برای جلوگیری از این امر، مواد باقیماندۀ برج اتمسفری به برج تقطیر خلأ فرستاده میشوند. برج تقطیر خلأ دارای فشاری پایین تر از اتمسفر و حدود 10 تا 45 میلی متر جیوه است و افزایش دما در آن باعث تشکیل کُک نمیشود.
